Warszawę, leżącą w centrum rozleglej kredowej niecki Kotliny Warszawskiej (część Niziny Srodkowomazowieckiej), przecina Wisła na długości 28 km. Jej koryto często zmieniało tutaj bieg, o czym świadczą pozostałości starorzeczy - jeziorka (m.in. Czerniakowskie, Powsin-kowskie, Kamionkowskie, Gocławskie). Odcięte fragmenty doliny rzecznej nazwano kępami (Tarchomińska, Potocka, Saska, Gocławska, Zawadowska). Cechą charakterystyczną geomorfologii Warszawy jest duże zróżnicowanie wysokości wiślanych brzegów. Lewy, leżący w obrębie zbudowanej z glin zwałowych ostańcowej wysoczyzny lodowcowej, wznosi się na wysokość 100-115 m n.p.m. Prawy (praski) brzeg, obejmujący dno doliny, osiąga 80-90 m n.p.m. Dominujący akcent w krajobrazie lewobrzeżnej Warszawy stanowi stromo opadająca ku Wiśle skarpa, na której wznoszą się: Stare Miasto, Nowe Miasto, kościół św. Anny, Zamek Ujazdowski, Łazienki, Belweder, Wilanów i pałac w Natolinie. Warszawa jest miastem zieleni. Oprócz dużych parków w Śródmieściu, jak: Ogród Saski, park Krasińskich, Łazienki, oraz mniejszych w innych dzielnicach, np. park Kamionkowski na Pradze, w granicach miasta znajdują się tereny leśne, stanowiące rezerwaty. Do największych należą lasy: Bielański, Kabacki, Olszynka Grochowska i fragment lasów wawer-skich, a także park Młociński. Na północny zachód od Warszawy rozciąga się rozległy (około 230 km2) kompleks Puszczy Kampinowskiej - unikatowy w Europie tej wielkości obszar przyrody chonionej, przylegający do wielkiej aglomeracji. Umiarkowanie ciepły klimat Warszawy ma cechy przejściowe mięzy klimatem morskim a kontynentalnym. Mimo przewagi cyrkulacji zachodniej nad Oceanem Atlantyckiego zdarzają się zarówno mroźne zimy, jak i gorące lata. Średnia temperatura roczna wynosi 7,8 *C (stycznia - 2,9*C, lipca 18,6*C),a roczna suma opadów sięga 530 mm.